Mariël

Verward, emotioneel en vol met stressuitslag stap ik de praktijk binnen.

 

 

Terwijl hij vraagt hoe het met me gaat, schiet ik vol. Voor de zoveelste keer stort ik mijn hart bij hem uit. Zelf ben ik ondertussen de rode draad van mijn verhaal al lang kwijt maar hij vat samen, concludeert, geeft adviezen en hoop en plaatst alles weer in een perspectief. Precies wat ik nodig heb. Even weer de bevestiging en de connectie tussen lichaam en geest. Tussen gevoel en verstand. Even weer weten dat ik zwak mag zijn, dat het goed is om daar aan toe te geven, omdat ik daar uiteindelijk weer sterker uit kan komen. Dat het juist goed is om aandacht te besteden aan dat wat me zwak maakt omdat ik daardoor mijn fundament weer op kan bouwen en daardoor sterker kom te staan in alles wat ik wil bereiken. Dat ik niet moet toegeven aan mijn ongeduld maar juist moet werken aan mijn geduld, omdat dat zorgt voor beslissingen die mijn beslissing zijn en niet een roekeloze sprong in het onbekende waar ik mezelf zou verliezen.

Ondertussen schiet ik nog af en toe vol, maar ik weet dat ik niet alles in één keer hoef te uiten, dat ik dat in balans met mijn verstand mag doen, gecontroleerd, op tijden dat het mij uitkomt. De emoties laten zich toch niet meer onderdrukken en ontkennen. Ze zijn er en willen gevoeld worden en dat mag gebeuren op de manier die voor mij goed is. We hebben het nog over lucht krijgen en ruimte en we verplaatsen ons daarop richting bank waarop ik mag plaatsnemen. Hartono legt zijn koele sterke handen in een stevige greep om mijn hoofd en ik voel mijn spieren hierop reageren. Langzaam komen zowel mijn lichaam als mijn geest tot rust. Gedachten springen van hot naar her, fysieke ervaringen razen door mijn zenuwen. Koude rillingen, pijn in mijn schouder, wegzakken in een soort van slaap en ondertussen sturen zijn handen mijn hoofd en gedachten alle kanten op. Me volledig overgeven blijft moeilijk vandaag maar terwijl hij krachtig mijn schouders vastpakt en later mijn voeten stevig masseert, voel ik mezelf weer meer eenheid zijn. Wordt het me weer duidelijk waar ik mee bezig ben en ik hoe verder moet.

Hoewel ik nog steeds emotioneel ben, ik nog steeds onder de stressuitslag zit en ook doodmoe, ben ik minder verward en weet ik weer iets meer wie ik ben: Mariël

Vitaliteitscentrum