J.W. van B. uit Zeewolde

31 januari 2010.

Mijn persoonlijke ervaringen na een burnout

Ondernemen is topsport, een juiste drive of in de overdrive.

 

Gestart met de onderneming in 1995 en al snel opgeschakeld naar een ongeremde workaholic en dwars door de geluidsbarriere.
Natuurlijk was ik daarvoor ook al erg druk in mijn werkzame leven voor een werkgever en in mijn privé leven ,maar nu gingen de remmen helemaal los.

Al snel gaf mijn lichaam signalen af, maar ja, signalen kun je toch gewoon negeren !!!!

De gestarte onderneming groeide gestaag en daardoor ook de druk, ervaring was op alle fronten vereist.

Door de Superdrive en noodzakelijke interesse op alle fronten,  was een 80-urige werkweek standaard en werkte ik op de zaterdagen natuurlijk ook gewoon door.

Op een gegeven moment kwamen de eerste tegenvallers die iedere ondernemer/mens natuurlijk voor zijn kiezen krijgt en ging het lichaam en de geest steeds meer protesteren.

Een lichaam functionerend op topprestatie kan snel uit balans raken, omdat het eigenlijk structureel overbelast is en dan is voor overbelasting niet zo gek veel meer nodig.

Veel ondernemers/mensen met een ongeremde overdrive zullen zich hier direct in herkennen, signalen negeren , niet serieus nemen en gewoon doorgaan, fullspeed.

Uiteindelijk resulteerde dit bij mij in een super Burn-out en dat terwijl ik een organisatie met een aantal medewerkers aan moest sturen.
Hoeveel medewerkers je hebt en/of je inderdaad ondernemer bent of een zware baan met grote verantwoordelijkheid, maakt volgens mij eigenlijk niet zoveel uit.

Het start bij de geboorte en de normen en waarden waar je het leven mee voortzet.

Ook is het met name een categorie die zich zeer verantwoordelijk voelt, hoge eisen stelt en eigenlijk nooit echt tevreden is en niet los kan laten.

Je wordt min of meer geprogrammeerd in de economie waarin kennis, geld, macht, succes en carriere zeer belangrijk zijn.

Loslaten en opgeven komen niet in het persoonlijke woordenboek voor.

Waarden als balans, vertrouwen in het universum, relativeren, LOSLATEN,  genoeg is genoeg en geluk komen meestal pas aan bod, als er zich een persoonlijke crisis voordoet.

In mijn geval stortte ik in en begon het ,,Feest,, pas echt………………………………………

Het ravijn lijkt dan oneindig diep en daarin kwamen alle opties langs.

Uiteindelijk beland je bij de dokter, meestal je eerste vertrouweling en kom je met een lijst met onbestendige lichamelijke/geestelijke klachten.

Energie heb je niet meer en emotioneel en lichamelijk zit je totaal aan de grond.

Hoe nu verder en is er nog wel een TOEKOMST ?

Verstoppen in je bed ?

Of……………………

Psycholoog
Medicijnen die de emoties remmen
Fysio omdat het lichaam totaal blokkeert
Onderzoeken in het ziekenhuis en laboratoria
Coaching
Praatgroepen
Veel lezen en proberen om je problemen inzichtelijker te krijgen
Sporten
Rust
Vluchten
Het roer totaal omgooien
Roken en Drinken, drugs
Enz.

Na bijna alle mogelijke wegen bewandeld te hebben en het bericht dat ik een hernia had en maar moest stoppen wat eigenlijk betekende de WAO op 40 jarige leeftijd, uiteindelijk terecht gekomen bij Fysiotherapie/Haptonomie Hartono Ngadimin.

Hier bleek dat ik in het geheel geen Hernia had , maar stijf stond van de spanning.

Wat heb ik daar de laatste 9 jaar zoal geleerd.

Spannen/ontspannen van mijn lichaam en geest
Wij zijn allemaal met elkaar verbonden, er is meer tussen hemel en aarde
De kracht van de geest en de gedachte onder controle  leren houden
Meditatie om binnenkomende stressgedachtes wel serieus te nemen, maar daarna weer te laten gaan.
Oefeningen om het lichaam soepeler te houden
Stresssituaties beter leren herkennen en te signaleren/voelen hoe het lichaam daarop reageert.
Luisteren en gedachtes leren ombuigen
Aanraken zonder negatieve reacties van het lichaam
Vertrouwen in wat is en niet wat je graag zou willen
Toeval bestaat niet.

Het is een lange weg die eigenlijk nooit af is, je groeit mee in je ontwikkeling. En daarin zit eigenlijk al een heel belangrijke les, iets is eigenlijk nooit af maar zit vaak wel in de basis van ons bestaan.

Waar ik inmiddels ook van overtuigd ben is, dat er heel veel stofjes/transmitters verantwoordelijk zijn voor het geluksgevoel.
Als het even niet gaat zoals je wilt, geef je dan over en zoek naar wat er dan wel wil.

LOSLATEN

Voor mij wordt het nu steeds een mooier avontuur, zeker niet altijd gemakkelijk maar wel vol van vertrouwen.
Angst en eenzaamheid zijn lastige gevoelens, maar met bovenstaande leerzame ervaringen ben je eigenlijk nooit alleen.

We zijn verbonden………………………………………………….

J.W.v.B. uit Zeewolde
  

 

Vitaliteitscentrum